Angst

“Hoe kan je een pandemie vermijden?” werd ongeveer 40 jaar geleden aan Osho gesteld tijdens de aids periode.

′′Je stelt de verkeerde vraag,” antwoordde Osho, ′′de juiste vraag zou moeten zijn:′ ′Hoe kun je de angst om te sterven door de epidemie (pandemie) vermijden?”

“Omdat het heel makkelijk is om het virus te vermijden, is het erg moeilijk om de angst in jou en in de wereld te vermijden. Mensen zullen meer sterven aan deze angst dan aan de pandemie. Er is geen virus in deze wereld gevaarlijker dan angst. Begrijp deze angst, anders word je een dood lichaam voordat je lichaam sterft. Het is duizend keer gebeurd en zal blijven gebeuren. En het gaat door als je de psychologie van drukte en angst niet begrijpt. Meestal houd je je angst in toom, maar in het moment van collectieve waanzin kan je bewustzijn volledig verloren gaan. Je weet niet eens wanneer je de controle over je angst kwijt bent. Dan kan angst je alles laten doen.” (Osho)

Angst wil vooral gezien en gehoord worden zodat we eens we de angst bewust hebben, we in vertrouwen kunnen gaan. Kan je vertrouwen? Durf je nog te vertrouwen in wat is? Het zijn moeilijke en turbulente tijden. Wij hebben ons hier in het westen de laatste 60 à 70 jaar in slaap gewiegd in een illusie van veiligheid, comfort en luxe. Wat zich echter op andere werelddelen afspeelde was ver van ons bed. De terreur aanslagen waren een eerste wake up call. Nu er een pandemie is, staat de angst voor onze deur, en slaat de angst toe tot diep in onze cellen en in ons systeem. We worden er via alle mogelijke kanalen ook mee overspoeld. Statistieken vliegen rond onze oren. Sociale contacten worden herleid tot wiskundige rekenformules en kans berekenen. We kampen niet alleen met angsten maar ook met een rouwproces om wat niet meer is.

Het is tijd om nu in vertrouwen te gaan. Onze voorouders hebben dat ook gedaan op hun manier en hebben het overleefd. Zij waren voor de nakomende generaties een motivatie en een voorbeeld om niet op te geven en te vertrouwen. Geef je over aan deze stroom van hoop. Laat je er door dragen en in begeleiden als het je niet meer alleen lukt.

Of om het met de woorden van Charlie Mackesy te zeggen uit het boek “De jongen, de mol, de vos en het paard”:

“Wat is het moeilijkste dat je ooit hebt gezegd?” vroeg de jongen. “Help”, antwoordde het paard.